ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی «ورود به سایت» کلیک کنید.





اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمی‌شود، اینجا را کلیک کنید.





نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1
    تاریخ عضویت
    2017/07/12
    نوشته‌ها
    26
    امتیاز
    1,412
    شهرت
    0
    15
    z.p
    کاربر انجمن

    مست و دیوانه

    مدتیست نخوابیده ام. غذایی نخورده ام . با کسی صحبت نمی کردم و در محافل و مجلالس شرکتی ندارم . خیلی وقت است کسی را ندیده ام یا٬ شاید هم دیدمشان ولی نگاهی نکردم. مدتی است که همه از من دوری می کنند و من هم٬ تقلایی برای توجه آنها نمی کنم. راستش را بخواهی ٬ مدتیست خاطره هامان را به یاد می آورم.
    اینکه تنها تو مرا باور داشتی. از میان تمامی این مردمان٬ تنها تو بودی که طعم حقیقت را به من چشاندی و جور دیگر مرا دیدی. نه فقط من ٬ همه چیز را. شایدم برای همین بود که هنگامی که دیوانه خطابت می کردند٬ تو باز هم می خندیدی.
    یادم می آید که با هم می خندیدیم. خوش بودیم. در جادههایی که اطرافشان با گل و پروانه ها مزین شده بود قدم می زدیم. راه می رفتیم. می دویدیم. و در آخر مسیر هم این خنده بود که به لبهامان شیرینی می بخشید. در تمام این مسیر و راه رفتن ها٬ دویدن ها٬ در تمامشان چقدر و چقدر به من گفتی که بدانم. نهی ام کردی٬ هر لحظه و هر لحظه. چندین و چند بار به من گوشزد کردی و من نشنیدم. هر بار که بر شاخه ی درختی می پریدی٬ خود را در آغوش گلی می افکندی٬ هم پای باد می دویدی و چون پرندگان نغمه سر می دادی و دست های خود را چنان می گشودی که باز با بالهایش و طاووس با جمالش رشک پر های نامرئی دستان تو را برند٬ هر بار و هر لحظه که به برق چشمانت می نگریستم خنده سر می دادی و می گفتی که کوتاه است. خیلی کوتاه.
    آن روز که باران می بارید و دانه های شن ساعتت هم به سان آن قطره های حیات بخش فرو می افتادند٬ لحظه ای که صدای سرفه هایت گوش جانم را کر کرده بود و با لبخند به قطرات سرخ روی دستت نگاه می کردی ٬ نگاه من حسرت و داغ و مال تو٬ چیز دیگر بود. روزی که هیچ پروانه ای در این شهر نمانده بود٬ حتی هنگامی که دستان سردت را بر لبانم می فشردم چشمانت همان کلمات همیشگیشان را می گفتند.
    روی جاده ی همیشگی قدم بر می دارم. حال سالهاست که نخوابیدم٬ غذایی نخوردم٬ سخن گفتن با آدمیان را از یاد برده ام و راستش را بخواهی٬ حال که فکر می کنم مدتیست که زندگی کرده ام .
    قطرات درشت باران را با لبخند پس می زنم. آسمان عزادار است . تو برای چه ناراحتی؟ مگر نمی دانی که خیلی کوتاه است؟ این تکرار آنقدر برایم شیرین شده است که با یاد آوریش دنیا به من حسادت می کند. سرمست و خرامان پیش می روم. هر قطره ی باران که به زمین می خورد٬ روحی تازه در نزول می کند. پایم روی چیزی می رود. دانه های شن. بی اختیار لبخند می زنم. انتظارم کوتاه است. کوتاه . خیلی کوتاه . راستی گفته بودم که نقل زبانها و محافل شده ایم؟همه جا سخن از ماست. فردا هم٬ همه پایان ماجرای مستی را برای یکدیگر بازگو خواهند کرد که در انتظار وصال دیوانه ای به سر برد.
    The descend beckons"
    As the ascend beckoned"
    William Carloss Williams
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. اطلاعیه: ویراست داستان‌های کوتاه (مهلت تا 30 شهریور)
    توسط momo jon در انجمن ارتباط با مديران( اطلاعیه‌ها و فراخوان‌های مدیریت)
    پاسخ: 11
    آخرین نوشته: 2017/09/19, 11:35
  2. کلمات یا حیوانات،مسئله این است....
    توسط F@teme در انجمن مطالب جالب و دانستنی‌ها
    پاسخ: 4
    آخرین نوشته: 2016/02/18, 13:56
  3. اینم دیوانه است.....
    توسط قاصدک در انجمن حکایات و اشعار
    پاسخ: 3
    آخرین نوشته: 2016/02/06, 23:44
  4. حیوان یا منظره؛مسئله این است!
    توسط Magystic Reen در انجمن مطالب جالب و دانستنی‌ها
    پاسخ: 5
    آخرین نوشته: 2016/01/23, 12:36
  5. علاقمندان به حیوانات، این تاپیک شماست
    توسط Magystic Reen در انجمن مطالب جالب و دانستنی‌ها
    پاسخ: 19
    آخرین نوشته: 2016/01/14, 16:54

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •